Hakone en laatste avond in Tokyo
Vrijdag 7 maart
Vandaag vanuit Nagoya vertrokken met de Shinkansen richting Tokyo. Eerst nog even lastig want we hadden wel net genoeg geld om het hotel te betalen, maar dan ets meer over om de rest van de dag te betalen. Dus moesten we naar een ATM om te pinnen. Naast het hotel zat een mini supermarkt met een ATM, maar die slikte mijn pas niet. Ik ben nog even gaan ontbijten terwijl Sebastiaan een ATM ging zoeken, ik had namelijk nog iets meer cash over.
Gisteren hadden we vlak voor ontbijt-sluitingstijd nog ontbeten en niets hoeven laten zien, dus ik ging vandaag vol goede moet naar het restaurant. Daar werd ik al direct gevraagd om een ontbijtticket, die ik niet had natuurlijk. Domme Nederlander die ik ben, heb ik gewoon gezegd dat ik ontbijt wilde, dus moest ik mijn kamernummer geven en ging zij het uitzoeken. Ondertussen wat broodjes, yoghurt, fruit, sap, melk en koffie gehaald en opgegeten. Daarna werd het leuk, want ik gaf aan mijn trein te willen halen en de dametjes werden steeds zenuwachtiger… Zij wilde mij 1500 yen laten betalen (meer dan 10 euro), en ik zei dat het included was en dat ik alles betaald had (we hadden 15 minuten eerder uitgecheckt). Uiteindelijk hebben ze me toch laten gaan en heb ik toch nog gratis ontbijt gehad, want welke Nederlander betaald nou meer dan 10 euro voor een karig ontbijtje.
Bij het verlaten van het hotel kwam ik Sebastiaan weer tegen die eerst 10 seconden dwars door mij heen keek omdat hij nog op zoek was naar een ATM. Toch maar naar het station gelopen en halverwege zag ik aan de overkant een gebouw wat mij deed vermoeden dat er ATMs zaten. Het was de JP, de japanse postbank, en er stonden rijen ATMs. Twintig minuten later zaten we met genoeg cash op zak in de Shinkansen, op weg naar Odawara.
Ruim 2 uur later stapten we de Shinkansen uit en begonnen we onze rondreis door Hakone. Dit begon met een treinrit naar Hakone-Yumoto in een Limited Express, welke op minder stations stopt dan een Express. In dit geval was het Limited gedeelte betreurenswaardig, omdat we er even lang over deden als de express, waarschijnlijk omdat de trein een kwartier lang tergend langzaam over een bergspoortje kruipt.
Het volgende treintje was een schattig bergtreintje die net zo snel als de vorige de berg op kruipt. In dit geval was het een traject met haarspeldbochten, waarbij de trein even stilstaat, de machinist en de conducteur van plek wisselen en dan achteruit weer verder de berg op gaat. Hierdoor zagen wij machinist en conducteur elkaar passeren buiten ons treinstel, wat toch wel raar is als er verder niemand uitstapt.
Het volgende traject was een Funicular Train, een kabeltrein waar twee treintjes verbonden zijn met een kabel en elkaar in het midden passeren. Leuk stukje, ook gezellig, omdat wij in een treintje aan de praat waren geraakt met een groep Amerikanen. Die hadden wij al een tijdje aangehoord, wij konden hen zonder moeite verstaan en wij konden in het Nederlands roddelen over Amerikanen. Op het moment dat ze zochten naar het Nederlandse woord voor friet, hebben we hen toch maar even geholpen. Met onze bijna gelijktijdige 'patat' was de discussie over Nederland gelanceerd.
Met een kabelbaan, met gesloten kabines, werden we verder getransporteerd naar het hoogste punt. Daar waren kokende zwavelbronnen waar flinke zwaveldamp uit werd gespoten. Helaas kan ik de geur niet meenemen naar Nederland, maar misschien dat Akzo of een willekeurig scheikundig lab dit kan simuleren met een flinke hoeveelheid zwavelzuur of natuurlijk gewoon wat eieren een flinke tijd laten staan. Op dit hoogste punt kon je gewoon rondlopen, door de damp, en proeven van de lokale specialiteit… Zwarte eieren, niets bijzonders, gewoon flink-hard-gekookte eieren, maar dan in een zwavelbron, waardoor de schil pikzwart wordt. De Amerikanen hebben we maar laten proeven, zelf vonden we een gekookt ei op dat moment niet echt aantrekkelijk.
Gezellig met de vijf Amerikanen verder naar beneden, de andere kant van de berg af en nog wat gekletst over Japanse toiletten en over andere dingen, zoals Cisco, waar de meesten van hen werken. Onderaan afscheid genomen, zij namen de bus terug en wij wilden nog even het meer over, genieten van weinig uitzicht, het was namelijk weer eens flink heiïg.
Na onze boottrip de bus genomen, welke met flinke vaart de bochten door ging en ons vlotjes terug bracht naar Odawara. Daar aangekomen haalde Sebastiaan zijn rugtas weer uit het kluisje. Een paar tellen later werden we omringt door Bonsai-deelnemers. Stefan, Freek, Erik, Jan-Willem en Roald kwamen net uit Hakone en stonden, op Stefan na, op het punt om de Shinkansen naar Kyoto te nemen. Stefan gaat morgen ook terug naar Nederland, dus die nam de normale trein naar Tokyo (geen Railpass). Ze bleken net een uur eerder dan wij het zelfde rondje (in omgekeerde volgorde) te hebben gemaakt.
Even later, na uitvoerig afscheid en fijne reis toegewenst te hebben, stonden we tegenover elkaar op verschillende perrons. Kodak momentje…
In Tokyo ben ik nog even zelf naar de tempel achter het hotel gelopen, wat een begraafplaats bleek te zijn. Even verder was nog wel een echte tempel, die Tokyo stijl was ingericht: ontzettend veel dingen op weinig grondoppervlak.
Als laatste avondmaaltijd gingen we natuurlijk Sushi eten bij een goed restaurant waar Sebastiaan vorige week al was geweest met Lischana en Michel. Gezellig gekletst met een Japans stel naast ons en de sushi chef was ook zeer geïnteresseerd in ons student-zijn. Ontzettend lekker gegeten trouwens en Sebastiaan kon het natuurlijk niet laten de meest verse vis te proberen die er bestaat… de chef fileert dan een levende makreel uit een grote vistank en dient het heel mooi op waarbij de dode vis nog een tijdje stuiptrekt. Ontzettend raar, zo'n vissekop met ruggegraat en staart die een beetje beweegt. Ik heb het zelf niet gehad trouwens, ik was nog aan de zalm en tonijn sushi.
Na het eten nog even in Ginza uitgestapt en rondgewandeld, warme chocolademelk bij de Starbuck gedronken en ten slotte toch maar terug naar het hotel. Morgen vliegen we terug, we staan om 7 uur op en vertrekken om 9 uur vanaf Tokyo station met de Narita Express naar de luchthaven. Vlucht JL411 vertrekt om 13:25u Japanse tijd (05:25u NL) en komt aan om 17:35u Nederlandse tijd.
~~DISCUSSION~~