====== Nikko ======

//Zaterdag 23 februari//

[[bonsai:foto:0223_nikko|Foto's hier]] en [[bonsai:video:0223_nikko|Filmpjes hier]].

Zaterdag, gingen we naar Nikko waar veel touristische plekjes zouden zijn. Nog wel even ontbeten en geaarzeld omdat ik dacht dat niet iedereen er was. Het grootste deel van de groep was namelijk al weg zonder 'buddycheck', maar zolang ik de staart in beeld had, was er niets aan de hand. Totdat we ineens niemand meer zagen, in het metrostation, waar de gang een kruispunt kent, wisten we al niet welke lijn we moesten hebben, aangezien er voor deze dag niets in het reisboek stond. Navraag gedaan bij de poortjesman en goed op de bordjes gekeken namen we uiteindelijk een metro richting een andere lijn. Daar moesten we overstappen richting het centrale station van Tokyo, omdat we wisten dat we met de Shinkansen gingen en er maar 2 stations in Tokyo zijn waar een Shinkansen uberhaupt stopt. Kordaat optreden en wat ervaring van onder andere Pascal bracht ons bij dat station waar we door de eerste rij poortjes gingen, so far so good. Dit betekende wel dat we een probleem zouden hebben met onze chipkaart als we het niet goed zouden oplossen, normaal moet je daar de shinkansen treinkaartjes voor gebruiken, en die had de commissie nog.

Bij de poortjes voor het station kwamen we dan ook vast te staan, maar Pascal mocht na enige uitleg op het perron kijken of hij de commissie kon vinden en de kaartjes kon halen. Wij stonden met z'n drieën nog bij de poortjes te wachten zonder een idee of de trein al vertrokken was of niet. Gelukkig kwam Pascal snel weer terug bij de poortjes en konden we het verhaal nog een keer doen aangezien het mevrouwtje met pauze was en de volgende geen idee had. Toch gelukt, snel door de poortjes en naar boven met de roltrap, trein stond er en direct erin gesprongen, ruim op tijd gelukkig. Daar iedereen kunnen begroeten en eindelijk de jas uit kunnen doen, van al het rennen en vragen krijg je het toch al warm. Nog wel wat leuke reacties gehad van onder andere de docenten die verbaasd waren dat het ons uberhaupt nog was gelukt en dat ze de metro niet hadden moeten nemen zonder een buddycheck.

{{200802_bonsai:0223_nikko:hpim6101.jpg?290|Station Nikko}}{{200802_bonsai:0223_nikko:hpim6108.jpg?290|}}

Na een tijd in de Shinkansen die ons een groot deel van de afstand naar Nikko bracht, konden we op een station wachten op de trein. Nog even wat gesnackt bij de Kiosk. In Nikko wachten op de bus, het weer was nog goed, zonnetje scheen en de tijd brachten we door met het voetballen met ijsblokken. De bus die niet lang erna kwam bracht ons via een hoop haarspeldbochten naar een waterval. Hier was een platform gebouwd waar we mooie foto's konden maken. Er was ook nog een lift waar je na betalen gebruik van kon maken, deze gaat 100 meter naar beneden en na nog een klein stukje verder lopend door een tunnel te zijn afgedaald konden we op een 3 verdiepingen tellend platform meer foto's maken, maar nu vanaf een andere hoek. Op dat moment begon het te sneeuwen... Eerst heel zachtjes, dat schud je nog wel van je jas af, maar daarna steeds harder. Camera's hadden moeite met scherpstellen en de lucht was grijswit waardoor we steeds minder zagen. Boven was het niet veel beter, dus zijn we de koffie hamburger tent en het restaurant er tegenover binnen gegaan. Daar hebben we geluncht, wat wel heel Japans was, maar uiteindelijk nog wel vulde. Een softijsje ging erna ook prima in, ook al was het buiten behoorlijk koud. 

{{200802_bonsai:0223_nikko:hpim6124.jpg?290|}}{{200802_bonsai:0223_nikko:hpim6127.jpg?290|}}

Toen het sneeuwen al wat minder werd en wij ons eten op hadden gingen we weer verder. Er was een Jeep met sneeuwschuifer bezig de straat schoon te maken en die schuift dan alle sneeuw de berm in. Toen ik tijdens de wandeltoch terug naar het busstation even een shortcut nam, kwam ik er bijna direct achter dat het tussen het struikgewas toch wel heel diepe sneeuw was. Voor de grap toch doorgegaan, waarbij ik mijn sporen zeer diep in de sneeuw heb achtergelaten. Op het voetpad aangekomen snel de schoenen los en alle sneeuw van mijn sokken geschud, voordat het helemaal gesmolten was.

{{200802_bonsai:0223_nikko:hpim6128.jpg?290|}}{{200802_bonsai:0223_nikko:hpim6136.jpg?290|}}

In Nikko zelf bij de tempel aangekomen was het al 3 uur geweest en nadat we geld en treinkaartjes hadden gekregen, waren we al in groepjes opgesplitst. Met mijn groepje ging ik de tempel bezoeken, waar ook een graf van de eerste Shogun van Japan moest zijn. Bij het willen kopen van een combinatieticket, ipv voor elk gebouw een apart ticket te hoeven kopen, werd ons al verteld dat alles om 15.30u dicht ging, als je dan binnen was kon je tot 16u rondkijken. Dus wij snel doorlopen naar de hoofdattractie. Daar een kaartje gekocht, 1300 yen (€ 8,40), en naar binnen. Alles op redelijk tempo bekeken, wat wel erg jammer was, aangezien er veel detail te vinden was in reliëfs e.d. Ook nog de slapende kat bekeken, die zou je beschermen als je er onderdoor loopt, een gevoel van veiligheid geven. Het bleek maar een versiersel te zijn in relief boven een poort. De hoeveelheid bladgoud was enorm, overal zat wel iets aan bladgoud verstopt in beeldjes, afdek versiersels voor op spijkers, balken etc. Er was geen normale plaat hout te vinden, alles was relief.

{{200802_bonsai:0223_nikko:hpim6165.jpg?290|}}{{200802_bonsai:0223_nikko:hpim6159.jpg?290|}}

In een ander gebouw was er een man die met twee blokjes hout op elkaar sloeg en als hij dat op een bepaalde plek deed, galmde het na. Het zou iets te maken moeten hebben met de draak waarvoor de tempel was. Na onze spoedbezichtiging aan het complex kwamen we de drie docenten tegen en zijn we samen verder gelopen richting de brug waar je alleen op de rug van een serpent overheen mocht. Als sterveling mocht je ook lopend, als je bang was voor slangen. Helaas was de brug zelf afgesloten, maar we konden wel de betonnen brug ernaast gebruiken. Niet ver daarna kwamen we een interessante winkel tegen met van alles aan souvenirs en houdbaar eten. Zelfs een hoek met een boel paddestoel vormige stenen beelden die iets te maken moeten hebben met vruchtbaarheid (hint).

{{200802_bonsai:0223_nikko:hpim6202.jpg?290|}}{{200802_bonsai:0223_nikko:hpim6210.jpg?290|}}

Vlakbij de winkel was ook een restaurantje die in de Lonely Planet staat. Het bleek te worden gerunt door één aardige mevrouw die zeer moederlijk ons bediende. De muur en het plafond zat vol met visitekaartjes, geschreven briefjes en zelfs briefjes geld. We zagen een OV studentenkaart en een aantal euro biljetten. Zeer lekker gegeten trouwens, spiesjes kip en spiesjes met gehaktbolletjes. Daarbij rijst (natuurlijk) en groenten. Als toetje kregen we ijs, van het huis, maar we mochten het niet verder vertellen. Toen ze er achterkwam dat wij studenten waren en we 3 docenten bij ons hadden (sensei), vroeg ze wat voor school het dan was. Sensei van university was natuurlijk helemaal geweldig, dus moest er ook een papier beschreven worden. Mariët (onze enige vrouwelijke sensei) heeft het bonsai logo heel goed nagetekend, waarna ons papier met punaises aan het plafond werd bevestigd. Het internet adres van de studiereis staat erbij, dus misschien dat er nog extra bezoekers komen.

Wat heel bijzonder was: we konden koffie krijgen. Dit is zelden het geval in restaurants, aangezien ze helemaal ingesteld zijn op thee, vooral groene thee. Maar uiteindelijk moesten we toch vertrekken, een paar australiërs wilden ook graag eten en wij namen gewoon teveel ruimte in. Op het station bleek dat onze trein vertraging had, wegens sneeuwval... Een half uur later konden we dan toch vertrekken, maar ook bij het volgende punt, waar de Shinkansen zou moeten vertrekken, konden we wachten op onze trein. Het vooroordeel dat Japanse treinen op tijd rijden is met deze twee vertragingen met de kop ingedrukt. Ook deze vertraging was weer-gerelateerd, namelijk harde wind. Blijkbaar kan een trein die 300km/uur rijdt niet tegen een beetje zijwind. Onze reservering voor de trein was natuurlijk niet geldig, aangezien onze eigen trein pas een paar uur later zou komen. De eerste de beste Shinkansen zat in het niet-gereserveerde gedeelte helemaal vol, maar we zijn gewoon in het gereserveerde gedeelte gaan zitten, waar wel genoeg plek was. Geen conducteur komen controleren gelukkig.

Lekker gedut in die trein, maar uiteindelijk moest ik er toch ook uit. We waren snel weer terug bij het hotel, maar inmiddels was het al wel laat. Wegens hoofdpijn en gebrek aan slaap ben ik dan ook vrijwel direct naar bed gegaan. Nog wel gezocht naar een converter plug (voor stroomstekkers) die ik de dag ervoor had gekocht en nu kwijt ben, maar niet gevonden. Ik wilde eentje extra zodat ik ook in mijn rugtas eentje bij me heb om de telefoon op te laden.




~~DISCUSSION~~